و اگر در آنچه بر تو نازل كرده‌ايم ترديد دارى، از آنها كه كتابهای پيش از تو را مى‌خوانند سؤال كن... ﴿سوره يونس: آیۀ ٩٤﴾

به پرسش و پاسخ از قرآن، انجیل و تورات خوش آمدید!

برای شرکت در پرسش و پاسخ ها از طریق گزینۀ عضویت در بالای سایت ثبت نام فرمایید. مطالعۀ قوانین سایت را فراموش ننمایید. با تشکر!

نحوه اقامه صلات در آیه 103 سوره نساء

+2 امتیاز

بسم الله الرحمن الرحیم.

سلام.

آیا مطابق آیه ی ذیل به صورت به پهلو خوابیده یا نشسته نمیتوان نماز را ادا کرد؟

 فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلَاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ ۚ فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ ۚ إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا (4 | النساء - 103)
و هنگامی که نماز را به پایان رساندید، خدا را یاد کنید؛ ایستاده، و نشسته، و در حالی که به پهلو خوابیده‌اید! و هرگاه آرامش یافتید (و حالت ترس زایل گشت)، نماز را (به طور معمول) انجام دهید، زیرا نماز، وظیفه ثابت و معیّنی برای مؤمنان است!

سوال شده بهمن 25, 1393 در صلات (نماز) بوسیله ی hamishebahar (13,340 امتیاز)

1 پاسخ

+1 امتیاز

خیر.

با توجه به آیه قبل، آیه 103 سوره نساء پیرامون اقامه صلات در حالت اضطرار  و سپس اهمیت ذکر دائمی الله بعد از صلات می باشد.

فرموده: پس چون صلات به پایان رسید، الله را در هر حالتی (ایستاده،  خوابیده) ذکر کنید که نشان از اهمیت به یاد الله بودن بطور دائم دارد. توجه کنید که ذکر الله با صلات فرق دارد. ذکر الله را می توان دائم به جا آورد، اما برای صلات شرایطی در قرآن هست که باید اجرا شود (مثلا قبله، شستشو و غیرو). در آخر تاکید کرده که چون شرایط اضطرار از بین رفت، صلات را به همان صورتی که در قرآن مکتوب است اقامه کنید. 

پس آیات 102 و 103 سوره نساء پیرامون حالت اضطرار است. 

پاسخ داده شده بهمن 27, 1393 بوسیله ی admin (93,160 امتیاز)
سلام و تشکر از پاسخ شما بزرگوار.
آیا صلاة رو به صورت نشسته یا به پهلو خوابیده هم میتوان اقامه کرد یا حتماً باید ایستاده بود؟
و علیکم السلام. خواهش می کنم.
در قرآن هیچ محدودیتی در زمینه اجرای فیزیکی صلات به شکلی خاص وجود ندارد.
واژۀ "اقامه" به معنای برگزاری و اجراست نه ایستادن فیزیکی.
بیشتر اصرار قرآن و کتب من قبل بر برگزاری صلات با حضور قلب و همچنین صلات (روی آوردن) در حوزۀ عملی است... و گرنه اقوامی که با زبانهای خود صرفا الله را تسبیح می گویند در قرآن و کتب من قبل مزمت شده اند.

لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ﴿البقرة: ١٧٧﴾
...