و اگر در آنچه بر تو نازل كرده‌ايم ترديد دارى، از آنها كه كتابهای پيش از تو را مى‌خوانند سؤال كن... ﴿سوره يونس: آیۀ ٩٤﴾

برسی شبهات مطرح شده در مورد آیات 65 و 66 سوره انفال

+2 امتیاز

در برسی های انجام شده به این نتیجه رسیده ام که عده ای از ملحدین با استناد به این آیات خدا را فارغ از بعد زمانی نمی دانند:

یا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنینَ عَلَى الْقِتالِ إِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ وَ إِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ مِائَةٌ یَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذینَ کَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَفْقَهُونَ الآْنَ خَفَّفَ اللّهُ عَنْکُمْ وَ عَلِمَ أَنَّ فیکُمْ ضَعْفاً فَإِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ وَ إِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ أَلْفٌ یَغْلِبُوا أَلْفَیْنِ بِإِذْنِ اللّهِ وَ اللّهُ مَعَ الصّابِرینَ

 اى پیامبر! مومنان را به جنگ (با دشمن) تشویق کن، هر گاه بیست نفر با استقامت از شما باشند بر دویست نفر غلبه مى کنند; و اگر صد نفر باشند بر هزار نفر از کسانى که کافر شدند پیروز مى گردند; چرا که آنها گروهى هستند که نمى فهمند! هم اکنون خداوند به شما تخفیف داد و دانست که در شما ضعفى است; بنابراین، هر گاه یکصد نفر با استقامت از شما باشند، بر دویست نفر پیروز مى شوند و اگر یک هزار نفر باشند، بر دو هزار نفر به فرمان خدا غلبه خواهند کرد و خدا با صابران است! 

این دقیقا همون ترجمه ای بود که بهش استناد کرده بودن از این بخش آیه "هم اکنون خداوند به شما تخفیف داد و دانست که در شما ضعفى است  " استنباط که اونها میکنن از این ترجمه: خدا قبلا نمیدانست و الان دانست و خدا محصور در بعد زمان است و از این بعنوان نقصی در گویش قرآن یاد میکنن

با توجه به دانش اندک بنده در زبان عربی از شما خواهشندم اقدام به برسی تفصیلی این آیات فرمائید

با تشکر

سوال شده بهمن 30, 1394 در شبهات و صحت متن مقدس بوسیله ی amin2817 (3,450 امتیاز)
ویرایش شده بهمن 30, 1394 بوسیله ی admin
لطفا شبهات و اظهارات مربوطه ملحدین را در متن بیاورید تا سوال از حالت ابهام در آید. ایشان دقیقا چه ادعاهایی را در مورد این آیات طرح کرده اند؟
یا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنینَ عَلَى الْقِتالِ إِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ وَ إِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ مِائَةٌ یَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذینَ کَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَفْقَهُونَ
66 الآْنَ خَفَّفَ اللّهُ عَنْکُمْ وَ عَلِمَ أَنَّ فیکُمْ ضَعْفاً فَإِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ یَغْلِبُوا مِائَتَیْنِ وَ إِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ أَلْفٌ یَغْلِبُوا أَلْفَیْنِ بِإِذْنِ اللّهِ وَ اللّهُ مَعَ الصّابِرینَ

ترجمه:
65 ـ اى پیامبر! مومنان را به جنگ (با دشمن) تشویق کن، هر گاه بیست نفر با استقامت از شما باشند بر دویست نفر غلبه مى کنند; و اگر صد نفر باشند بر هزار نفر از کسانى که کافر شدند پیروز مى گردند; چرا که آنها گروهى هستند که نمى فهمند!
66 ـ هم اکنون خداوند به شما تخفیف داد و دانست که در شما ضعفى است; بنابراین، هر گاه یکصد نفر با استقامت از شما باشند، بر دویست نفر پیروز مى شوند و اگر یک هزار نفر باشند، بر دو هزار نفر به فرمان خدا غلبه خواهند کرد و خدا با صابران است!
این دقیقا همون ترجمه ای بود که بهش استناد کرده بودن از این بخش آیه "هم اکنون خداوند به شما تخفیف داد و دانست که در شما ضعفى است  " استنباط که اونها میکنن از این ترجمه:
خدا قبلا نمیدانست و الان دانست و خدا محصور در بعد زمان است و از این بعنوان نقصی در گویش قرآن یاد میکنن
ممنون

1 پاسخ

+1 امتیاز
 
بهترین پاسخ

برای ابطال اینگونه شبهات بهیچ وجه نیاز به دانستن زبان عربی نیست! کافیست به آیات روشن دیگر دقت کنید:

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ مَا يَكُونُ مِن نَّجْوَىٰ ثَلَاثَةٍ إِلَّا هُوَ رَابِعُهُمْ وَلَا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سَادِسُهُمْ وَلَا أَدْنَىٰ مِن ذَٰلِكَ وَلَا أَكْثَرَ إِلَّا هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ مَا كَانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿المجادلة: ٧﴾

آيا ندانسته‌اى كه خدا آنچه را كه در آسمانها و آنچه را كه در زمين است مى‌داند؟ هيچ گفتگوى محرمانه‌اى ميان سه تن نيست مگر اينكه او چهارمين آنهاست، و نه ميان پنج تن مگر اينكه او ششمين آنهاست، و نه كمتر از اين [عدد] و نه بيشتر، مگر اينكه هر كجا باشند او با آنهاست. آنگاه روز قيامت آنان را به آنچه كرده‌اند آگاه خواهد گردانيد، زيرا خدا به هر چيزى داناست.

ابتدا و میانه و انتهای آیه فوق تماما اثباتی کامل از دانایی الله است و تاکید کرده که الله هر آنچکه در زمین و آسمانها است و هر آنچکه بین انسانها است را می داند و در آخر تاکید کرده که او به همه چیز واقف و داناست. همه چیز شامل: گذشته، حال و آینده. پس یقینا الله آینده و گذشته را می داند و چه بسیار آیات قرآن در مورد آینده است (آیات ظهور قیامت و چگونگی حسابرسی) یا به شرح اخبار غیب از گذشته پرداخته است (داستان انبیاء و غیره). فلذا اساس طرح این شبهه که الله آینده را نمی داند با صدها آیه قرآنی در تخالف است. 

در مورد آیات 65 و 66 سوره انفال:

در لسان وحی زمان وجود ندارد اما صرف و نحو نوشته شده توسط شیعه و سنی برای لسان وحی گذشته و حال و آینده ساخته است و لسان وحی را با ساختار زمان خطی ادبیات قصه نویسی یونان قیاس کرده است! این در حالی است که در لسان وحی تورات و انجیل و قرآن تمامی افعال بدون زمان بوده و در دو حالت تقسیم بندی می شوند:

1- افعالی که دلالت بر کار انجام شده دارند

2- افعالی که دلالت بر کار انجام نشده دارند

اما صرف و نحو شیعه این مفهوم فوق را کاملا از بین برده و زایل کرده است و بسیاری از افراد که تنها با استفاده از گرامر و صرف و نحو به بررسی قرآن می پردازند (و متاسفانه بررسی موضوعی قرآن را ترک کرده اند) دچار شبهات بسیاری می شوند که یک نمونه همین آیه 66 سوره انفال است. 

عبارت "و علم ان فیکم ضعفا" در آیه 66 سوره انفال یک میان جمله یا بیانی معترضه است و فعل "علم" از نظر شیعه ماضی است و زمانی گذشته دارد لیکن از نظر کلام وحی این فعل بدون زمان است و در عوض به کاری انجام شده دلالت دارد. یعنی دانایی الله کاری قدیمی است و از قبل موجود بوده نه اینکه در مواجهه با مساله ای خداوند دانایی را کسب کرده باشد! اما از آنجا که زبان فارسی زبانی "زمان پایه" است و نمی توان گذشته و آینده و حال را از ساختار زبانی آن حذف نمود، پس مترجم بناچار و از روی ناچاری مجبور است که کار انجام شده را به فعلی که زمانش ماضی است ترجمه نماید:

هم اکنون الله از شما آنرا سبک گردانید، در حالیکه در شما ناتوانی یافت، بنابراین هرگاه یکصد نفر با استقامت باشند...

ترجمه فوق بالذات دارای هیچ اشکالی نیست اگر مخاطب آیات دیگر قرآن را که دلالت بر دانایی الله از گذشته و حال و آینده دارد مطالعه کرده باشد. با مطالعه ترجمه فوق متوجه می شویم که الله رعایت حال مسلمانان را کرده و برای شرح آن در جمله ای معترضه علت سبک گردانیدن بار مسلمانان را توضیح می دهد. تنها کسانی دچار کج فهمی از این آیه می شوند که با منطق "فارسی" آیه را فهم کنند در حالیکه ده ها آیه دیگر قرآن مبنی بر آگاهی الله از گذشته و حال و آینده وجود دارد که اگر کسی فهم کند دیگر راه شکل گیری اینگونه شبهات برای همیشه بسته می گردد. 

پاسخ داده شده بهمن 30, 1394 بوسیله ی admin (80,590 امتیاز)
انتخاب شده بهمن 30, 1394 بوسیله ی amin2817
واقعا بسیار خداوند را شاکرم که در تامل با شما قرار گرفته ام
امیدوارم روز به روز بر هدایت شما افزورده شود
چونک با کودک سر و کارم فتاد<>هم زبان کودکان باید گشاد
قرآن هیچ شرمی نداره که سطح سخنانش رو در حد فهم انسان پایین بیاره و نازل کنه،قرآن بسیار محکم حرف زده و بی هیچ شرمی حتی از اصطلاحات زبان عربی هم استفاده کرده.اما کسی که در دلش بیماریست و بیمار دل است،دنبال چنین پرسشها و ایرادات  سخیفی میگردد.
میشه مفهوم "زمان پایه" بودن رو بیشتر توضیح بدید و در مورد این شبهه هم بیشتر توضیح بدید چون خیلی مهمه
ممنون
در لسان وحی، انجام شدن یا انجام نشدن یک کار مورد بحث و اهمیت زبان وحی است نه زمان انجام آن. مثلا فرموده قیامت نزدیک "شد" و ماه "شکافت". اگر آنرا بخواهیم بر اساس صرف و نحو شیعه و سنی نوشته ترجمه کنیم می شود ماضی! اما در لسان وحی به انجام شدن یک کار دلالت دارد (حتمی الوقوع است و اینطور مکتوب شده در کتاب الله که این اتفاق می افتد). برای همین است که به صورت کار انجام شده بیان می شود. وقتی چنین زبانی را به فارسی ترجمه میکنیم که زبانی "زمان محور" است نکات ترجمانی را باید رعایت کنیم در غیر اینصورت دیگران را دچار شبهه می کنیم.
ممنون پاسخ قشنگی بود
مگه عربی زمان محور نیست ؟
همه لسان وحی به زبان عربی است و منظور از عربی "پوست کنده" است = رُک.
این تصور که قرآن به زبان قومی خاص نازل شده اشتباه است و تصوری ساخته و پرداخته شده و غیرقرآنی است.
...